ترجمه توسط آقای
دکتر گيلانی
اجرا توسط آقای
حميد زآوش
نماز
صبح دو رکعت است.
بين
سحر و قبل از طلوع آفتاب بجا آورده ميشود.
بعد از وضو، بطرف قبله بايستيد
(دستهايتان را باز کرده بالا بياورد،
بطوريکه شست هايتان با گوشهايتان دريک ارتفاع باشند و نيت به نماز کنيد)
( نيت بايد در دل باشد، ولی بهتر
است که بزبان هم گفته شود)
دو رُکعت نماز صبح بجا
مياورم
قربة الی الله: برای
نزديک شدن بخدا
( سپس تکبر )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای
بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا
است که خداوند همهً هستی و پروردگار
و پرورنده همه جهانها و جهانيانست
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز دين (روزی
که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد:
تنها ترا می پرستيم
و اياک نستعين: و تنها از تو کمک
ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست
(بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی
ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به
آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان
(سپس سوره ای ديگر از قران
مانند سوره (الاخلاص) قل هوالله احد را ميخوانيم)
بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان
(بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو
اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی
نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده
وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی نيست
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
( سپس
رکوع: دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم
)
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم
( سپس راست ميايستيم و ميگويم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است
( سپس
به سجود: پيشانی بر خاک رفته و
ميگويم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر
از همه است و به ستايش او هستم
( در
سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او
را درک ميکنيم )
( سپس
نشسته و ميگويم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
( بار ديگر سجده و ميگويم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر
از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
( سپس بر پا ميايستيم. در حال بلند شدن
بطور مستحبی ميشود چنين گفت )
بحول الله و قوته أقوم و أقعد: به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم
( شروع رکت دوم )
بسـم الله الرحمن الرحيم: بنام
خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
الحمد لله رب العالمين: ستايش تنها سزاوار خدا
است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست
الرحمن الرحيم: بخشاينده (بر همه)
و مهربان (بر نيکان) است
مالک يوم الدين: فرمانروای روز
دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)
اياک نعبد: تنها ترا می
پرستيم
و اياک نستعين:
و تنها از تو کمک ميخواهيم که
اهدنا الصراط المستقيم: ما را براه راست
(بسوی تو) رهنمايی بفرمايی
صراط الذين انعمت عليهم: راه آنانيکه برآنها خوبی
ها بخشيدی
غيرالمغضوب عليهم: نه آنها که خشم به
آنها فرا گيرشده است
ولا الضالين: و نه گمراهان
بسم الله الرحمن الرحيم: بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و)
مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)
قل هو الله احد: بگو
اوست خدا که يگانه است
الله الصمد: خدای بی
نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )
لم يلد ولم يولد: نزاده
وزاييده نشده
ولم يکن له کفواّ احد: و او را هيچ همتايی
نيست
(سپس دستها را به قنوت بالا نگهميداريم و
دعائی ميخوانيم مانند(:
ربنا آتنا فی الدنيا حسنه و فی
الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:
ای خداوند ما، درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان
خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است
( سپس
رکوع: دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم
)
سبحان ربی العظيم و بحمده: خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم
( سپس
راست ميايستيم و ميگويم )
سمع الله لمن حمده الله اکبر: شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است
( سپس
به سجود: پيشانی بر خاک رفته و
ميگويم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر
از همه است و به ستايش او هستم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
استغفر الله ربی وأتوب إليه: از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
( بار ديگر سجده و ميگويم )
سبحان ربی الا علی و بحمده: خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر
از همه است و به ستايش او هستم
( در سجود براستی کوچکی خود
را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک ميکنيم)
( سپس می نشينيم و ميگويم )
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و
برترين ) است
(
و تشهد ميگويم )
الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده
لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله: ستايش فقط سزاوار خداست، گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی )
سزاوار
بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی
ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.
اللهم صل علی محمد وآل محمد: خدايا بر محمد و آل محمد (پيروان و خاندان محمد
) درود و نيکی برسان
السلام عليک ايها النبی و رحمة الله
و برکاتة: درود بر تو ای
پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )
السلام علينا و علی عبادالله
الصالحين: درود بر ما و بر
بندگان درستکار خدا
السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة: درود بر شما و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات ( فراوانيهای ) او
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است،
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است،
الله اکبر: خدا بزرگترين ( و برترين ) است.