نماز را بشنويد

ترجمه توسط آقای دکتر گيلانی

اجرا توسط آقای حميد زآوش

 

نماز صبح دو رکعت است.

بين سحر و قبل از طلوع آفتاب بجا آورده ميشود.  بعد از وضو،  بطرف قبله بايستيد

 


 

(دستهايتان را باز کرده بالا بياورد، بطوريکه شست هايتان با گوشهايتان دريک ارتفاع باشند و نيت به نماز کنيد)

( نيت بايد در دل باشد، ولی بهتر است که بزبان هم گفته شود)

 

 دو رُکعت نماز صبح بجا مياورم 

قربة الی الله:  برای نزديک شدن بخدا

( سپس تکبر )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است   

 

بسـم الله الرحمن الرحيم:  بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

الحمد لله رب العالمين:  ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی  و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست

الرحمن الرحيم:  بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است

مالک يوم الدين:  فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)

اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم

و اياک نستعين:  و تنها از تو کمک ميخواهيم که

اهدنا الصراط المستقيم:  ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی  بفرمايی

صراط الذين انعمت عليهم:  راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی

غيرالمغضوب عليهم:  نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است

ولا الضالين:  و نه گمراهان

 

(سپس سوره ای ديگر از قران مانند سوره (الاخلاص) قل هوالله احد را ميخوانيم)

 

بسم الله الرحمن الرحيم:   بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

قل هو الله احد:   بگو اوست خدا که يگانه است

الله الصمد:   خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )

لم يلد ولم يولد:   نزاده وزاييده نشده

ولم يکن له کفواّ احد:   و او را هيچ همتايی نيست

 

 الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است  و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:  شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او را درک ميکنيم ) 

( سپس نشسته  و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس بر پا ميايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )

 

بحول الله  و قوته  أقوم و أقعد:    به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم  


( شروع رکت دوم )


بسـم الله الرحمن الرحيم:  بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

الحمد لله رب العالمين:  ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست

الرحمن الرحيم:  بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است

مالک يوم الدين:  فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)

اياک نعبد:  تنها ترا می پرستيم

و اياک نستعين:  و تنها از تو کمک ميخواهيم که

اهدنا الصراط المستقيم:  ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی

صراط الذين انعمت عليهم:  راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی

غيرالمغضوب عليهم:  نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است

ولا الضالين:  و نه گمراهان

 

بسم الله الرحمن الرحيم:   بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

قل هو الله احد:   بگو اوست خدا که يگانه است

الله الصمد:   خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )

لم يلد ولم يولد:   نزاده وزاييده نشده

ولم يکن له کفواّ احد:   و او را هيچ همتايی نيست

 

(سپس دستها را به قنوت بالا نگهميداريم و دعائی ميخوانيم مانند(: 

 

 ربنا آتنا فی الدنيا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:   

ای خداوند ما،  درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است  و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:  شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک ميکنيم) 

( سپس می نشينيم و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

 ( و تشهد ميگويم )

 

الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله:  ستايش فقط سزاوار خداست،  گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی )  سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.

 

اللهم صل علی محمد وآل محمد:  خدايا بر محمد و آل محمد (پيروان و خاندان محمد ) درود و نيکی برسان

 

السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة:   درود بر تو ای پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )

 

السلام علينا و علی عبادالله الصالحين:   درود بر ما و بر بندگان درستکار خدا

 

السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة:   درود بر شما و رحمت ( خوبی )  خدا و برکات ( فراوانيهای ) او

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است،   

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است،   

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است.

 


 

برگشت به فهرست نماز ها