نماز را بشنويد

ترجمه توسط آقای دکتر گيلانی

اجرا توسط آقای حميد زآوش

نماز ظهر چهار رکعت است.

بعد از اذان ظهر تا اواسط بعدازظهر بجا آورده ميشود.  بعد از وضو،  بطرف قبله بايستيد

 


 

(دستهايتان را باز کرده بالا بياورد، بطوريکه شست هايتان با گوشهايتان دريک ارتفاع باشند و نيت به نماز کنيد)

( نيت بايد در دل باشد، ولی بهتر است که بزبان هم گفته شود)

 

 چهار رکعت نماز ظهر بجا مياورم

 قربة الی الله:  برای نزديک شدن بخدا 

( سپس تکبر )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است   

 

بسـم الله الرحمن الرحيم:  بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

الحمد لله رب العالمين:  ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی  و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست

الرحمن الرحيم:  بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است

مالک يوم الدين:  فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)

اياک نعبد: تنها ترا می پرستيم

و اياک نستعين:  و تنها از تو کمک ميخواهيم که

اهدنا الصراط المستقيم:  ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی  بفرمايی

صراط الذين انعمت عليهم:  راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی

غيرالمغضوب عليهم:  نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است

ولا الضالين:  و نه گمراهان

 

(سپس سوره ای ديگر از قران مانند سوره (الاخلاص) قل هوالله احد را ميخوانيم)

 

بسم الله الرحمن الرحيم:   بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

قل هو الله احد:   بگو اوست خدا که يگانه است

الله الصمد:   خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )

لم يلد ولم يولد:   نزاده وزاييده نشده

ولم يکن له کفواّ احد:   و او را هيچ همتايی نيست

 

 الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است  و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:  شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود پيشانی غرور شکسته و بر خاک رفته است که بزرگی بی پايان او را درک ميکنيم ) 

( سپس نشسته  و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس بر پا ميايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )

 

بحول الله  و قوته  أقوم و أقعد:    به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم  


( شروع رکت دوم )


بسـم الله الرحمن الرحيم:  بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

الحمد لله رب العالمين:  ستايش تنها سزاوار خدا است که خداوند همهً هستی و پروردگار و پرورنده همه جهانها و جهانيانست

الرحمن الرحيم:  بخشاينده (بر همه) و مهربان (بر نيکان) است

مالک يوم الدين:  فرمانروای روز دين (روزی که به دينداری همه در جهان واپسين رسيدگی ميشود)

اياک نعبد:  تنها ترا می پرستيم

و اياک نستعين:  و تنها از تو کمک ميخواهيم که

اهدنا الصراط المستقيم:  ما را براه راست (بسوی تو) رهنمايی بفرمايی

صراط الذين انعمت عليهم:  راه آنانيکه برآنها خوبی ها بخشيدی

غيرالمغضوب عليهم:  نه آنها که خشم به آنها فرا گيرشده است

ولا الضالين:  و نه گمراهان

 

بسم الله الرحمن الرحيم:   بنام خدای بخشاينده (بر همه) (و) مهربان (بر نيکان بويژه در زندگی جاودانی)

قل هو الله احد:   بگو اوست خدا که يگانه است

الله الصمد:   خدای بی نياز از همه ( همه به خدا نياز دارند )

لم يلد ولم يولد:   نزاده وزاييده نشده

ولم يکن له کفواّ احد:   و او را هيچ همتايی نيست

 

(سپس دستها را به قنوت بالا نگهميداريم و دعائی ميخوانيم مانند(: 

 

 ربنا آتـنا فی الدنيا حسنه و فی الاخرة حسنة و قنا عذاب النار:   

ای خداوند ما،  درين جهان و در زندگی پس از اين برايمان خوبی پيش بيار و ما را از سوز آتش بدور نگهدار

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است  و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:  شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک ميکنيم) 

( سپس می نشينيم و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

 ( و تشهد ميگويم )

 

الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله:  ستايش فقط سزاوار خداست،  گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی )  سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.

 

اللهم صل علی محمد وآل محمد:  خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد ) درود و نيکی برسان

 

( سپس بر پا ميايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )

 

بحول الله  و قوته  أقوم و أقعد:    به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم  

 


( شروع رکت سوم )


 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:  

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر: 

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:   شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک ميکنيم) 

( سپس می نشينيم و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس بر پا ميايستيم. در حال بلند شدن بطور مستحبی ميشود چنين گفت )

 

بحول الله  و قوته  أقوم و أقعد:  به خواست و نيروی خدا من بلند ميشوم و می نشينم  


( شروع رکت چهارم )


 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:  

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر:

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

سبحان الله و الحمد لله ولا اله الا الله و الله اکبر: 

خدا برتر از همه و پاک و منزه است و ستايش فقط سزاوار خدا است و معبودی غير از خدا وجود ندارد و خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس رکوع:  دربارگاه خداوند خم ميشويم و ميگويم )

 

سبحان ربی العظيم و بحمده:  خداوند و پروردگار بزرگ من برتر ازهمه است و در ستايش او هستم

 

( سپس راست ميايستيم و ميگويم )

 

سمع الله لمن حمده الله اکبر:  شنيد خدا آنکس را که او را ستايش کرد خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( سپس به سجود:  پيشانی بر خاک رفته و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:  خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

استغفر الله  ربی وأتوب إليه:  از خداوندم من پوزش ميخواهم و بسوی او باز می گردم 

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

( بار ديگر سجده و ميگويم )

 

سبحان ربی الا علی و بحمده:   خداوند و پروردگار من که بالا ترين است برتر از همه است و به ستايش او هستم

 

( در سجود براستی کوچکی خود را در برابر بزرگی بی پايان خدا ادراک ميکنيم) 

( سپس می نشينيم و ميگويم )

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است

 

 ( و تشهد ميگويم )

 

الحمدلله اشهدان لا اله الا الله وحده لاشريک له و اشهدان محمدا عبده و رسوله:   ستايش فقط سزاوار خداست،  گواهی ميدهم که هيچ ( کس يا چيزی )  سزاوار بندگی نيست جز خدای يکتا که همتائی ( ندارد ) بر او نيست و گواهی ميدهم که محمد بنده او و فرستاده اوست.

 

اللهم صل علی محمد وآل محمد:  خدايا بر محمد و آل محمد ( پيروان و خاندان محمد) درود و نيکی برسان

 

السلام عليک ايها النبی و رحمة الله و برکاتة:   درود بر تو ای پيام آور و رحمت ( خوبی ) خدا و برکات او ( فراوانی های او )

 

السلام علينا و علی عبادالله الصالحين:   درود بر ما و بر بندگان درستکار خدا

 

السلام عليکم و رحمة الله و برکاتة:   درود بر شما و رحمت ( خوبی )  خدا و برکات ( فراوانيهای ) او

 

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است،   

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است،   

الله اکبر:  خدا بزرگترين ( و برترين ) است.

 


 

برگشت به فهرست نماز ها