قرآن کامل است

خداوند در آيه 5:3 سوره مائده ميفرمايد: " امروز دين شما را كامل كردم "

و در آيه 6:38 سوره انعام ميفرمايد: " درباره هيچ چيز در قرآن فروگذار نكرديم ... "

البته درباره ساختن يك دنيای پاك كه هدف دين است.

و در آيه 16:89 سوره نحل ميفرمايد:
" ... قرآن را كه بيان كننده هر چيز و راهنمائی و رحمت و مژده برای مسلمانان است بر تو نازل كرديم "

 

پيغمبر (ص) در حديث 11 باب 32 صفحه 263 جلد دوم بحار‌الانوار ميفرمايد:

"خداوند متعال برای شما حدودی تعيين كرده از آن تجاوز نكنيد، و واجباتی را برای شما واجب كرده آنها را ضايع نكنيد،

و سنت‌هائی (آداب و رسومی) برای شما قرار داده از آن پيروی كنيد، و چيزهائی را برشما حرام كرده حرمت آن را از بين نبريد،

و درباره چيزهائی بخاطر رحمت خودش بدون اينكه آنها را فراموش كرده باشد گذشت كرده، درباره آنها خودتان را بزحمت نيندازيد."

 

خداوند در آيه 5:101 سوره مائده در اين باره ميفرمايد:

" ای افراد با ايمان درباره چيزهائی سئوال نكنيد كه اگر برای شما روشن شود شما را ناراحت ميكند،

اگر موقع نزول قرآن درباره آنها سئوال كنيد برای شما روشن ميشود.

خدا از آنها گذشت كرده. خدا آمرزنده و بردبار است "

البته اين چيزهائی كه از سئوال درباره آنها نهی شده مربوط بوظائف دينی است، نه چيز ديگر.

 

علی عليه‌ السلام امام اول شيعيان و خليفه چهارم اهل سنت و صحابی بزرگ پيغمبر كه در خانه پيغمبر بزرگ شده.

در خطبه 18 نهج‌‌البلاغه درباره مذمت اختلاف نظر ميان فتوی دهندگان ميفرمايد:

‹‹ ... خدای آنها يکی است و پيغمبرشان يکی است، و كتابشان يکی است،

آيا خداوند به آنها دستور داده كه اختلاف ايجاد كنند و آنها هم از دستور او اطاعت كرده‌اند؟

يا آنها را از اختلاف نهی كرده  (3:105)  و آنها از دستور او سرپيچی كرده‌ اند؟

يا خداوند سبحان دين ناقصی فرستاده و از آنها كمك خواسته آن را كامل كنند؟

يا آنها شريك خدا هستند، و حق دارند هرچه خواستند بگويند، و خدا هم وظيفه دارد هرچه گفتند قبول كند؟

يا خداوند سبحان دين را كامل فرستاده و پيغمبر (ص)  در تبليغ و رساندن آن كوتاهی كرده؟

در صورتيكه خداوند سبحان ميفرمايد:

درباره هيچ چيز در قرآن فروگذاری نكرده‌‌‌ايم و بيان هر چيز در قرآن هست...
و تاريکی ‌ها
ی اختلاف و جهل، جز بوسيله قرآن برطرف نميشود.

 

و در خطبه 175 يا 176 نهج‌‌البلاغه ميفرمايد:

" بدانيد كه اين قرآن نصيحت كننده‌ای است كه دغلكاری در كارش نيست، و راهنمائی است كه گمراه نميكند،

و گوينده‌ای است كه دروغ نميگويد، و هيچكس با قرآن همنشين نشد مگر اينكه وقتی از كنار آن برخاست بر هدايتش اضافه شد،

و از كوری و جهالتش كم شد، و بدانيد كه هيچكس بعد از قرآن (در امور دينی) كمبودی ندارد و قبل از قرآن بی ‌نياز نيست...

بنابراين از كسانی باشيد كه تخم قرآن ميكارند و پيرو قرآن هستند... و عقائد خود را در مقابل قرآن به غلط بودن متهم كنيد... "

 

حتی درباره احكامی كه در قرآن آمده است.

خداوند در آيه 4:31 سوره نساء ميفرمايد:

" اگر از بزرگ‌‌های آنچه كه از آنها نهی شده‌‌‌‌ايد (گناهان بزرگ) خودداری كنيد ما گناهان ديگر شما را می بخشيم

و شما را وارد جای ارزشمندی (يعنی وارد بهشت) ميكنيم ".

چه رسد به آنچه در قرآن نيامده است.


برگشت به مقدمه