شيعه واقعی قرآنی است

چون علی (ع)، مسلمان و تسليم حكم خدا بود و کسی هم كه از او پيروی كند مثل او مسلمان و تسليم حكم و نظر خداست.

ديديم كه علی عليهالسلام قرآن را كامل و كافی ميداند و در خطبه 175 يا 176 نهجالبلاغه ميفرمايد:

" از كلام خدا (قرآن) استفاده كنيد، از موعظههای خدا موعظه شويد و نصيحت خدا را قبول كنيد،

چون خدا با آشكار كردن احكامش در عذر را بر شما بسته و حجت را از شما گرفته،

كارهائی را كه دوست دارد و ندارد برای شما بيان كرده تا از آنچه دوست دارد پيروی كنيد و از آنچه دوست ندارد خودداری كنيد...

کسی با قران همنشين نشد مگر اينکه با زيادی يا کم شدنی از کنار آن برخاست. آنچه زياد شد هدايت بود و آنچه کم شد کوری و جهالت.

و بدانيد که کسی بعد از قرآن کمبودی ندارد و کسی قبل از قرآن (در دين) بی نياز نيست ...

ای بندگان خدا بدانيد كه مومن امسال همان چيزی را حلال ميداند که سال اول حلال ميدانسته

و امسال همان چيزی را حرام ميداند كه سال اول حرام ميدانسته،

و آنچه مردم (بنام دين) درست كردهاند،

ذرهای از چيزهائی را كه خدا بر شما حرام كرده حلال نميكند،

ولی حلال چيزی است كه خدا حلال كرده و حرام چيزی است كه خدا حرام كرده است ... "

شيعه واقعی از راهنمائی های امام خود استفاده ميكند و از قرآن پيروی ميكند و دستورهای خداوند را كه در قرآن است بكار می بندد.

لذا قرآن را برای فهميدن ميخواند و در آن تدبر و انديشه ميكند،

بخصوص كه خداوند در آيه 73:20 سوره مزمل ميفرمايد:

" ... تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد ... "

و در آيه 4:82 سوره نساء و 47:24 سوره محمد ميفرمايد:

" آيا در آيات قرآن تدبر و انديشه نميكنند؟! "

---

برگشت به مقدمه