هدف دين
خداوند
همه پيغمبران
را برای
تأمين سعادت
بشر و ساختن
يك دنيای
پاك فرستاده
دنيای
پاکی كه در آن
اثری از ظلم و
فساد و فقر و
جهل و خردشدن
شخصيت انسانها
و بت سازی
از افراد وجود
نداشته باشد.
برای
ساختن دنيائی
كه مردم آن
عادل و
درستكار
ونيكوكار و
محقق و با
شخصيت متعادل
باشند و از
افراد بت و
فوق قانون
نسازند.
در
صورتيكه طبيعت
بشر طبيعتی
حيوانی
و برخلاف
آن است و
هميشه جنگی
دائمی
بين
قدرتمندان
جهان
و
اطرافيان و
جيره خواران
و فريب خوردگان
آنها با
پيغمبران و
يكتا پرستان
وجود داشته و
دارد.
چون
انسان
طبيعتاً ميخواهد
هر كاری كه
خواست بكند و هيچكس
جرئت
بازخواست از
او را نداشته
باشد
و
هر دستوری كه
داد، ديگران
بدون چون و
چرا انجام
دهند و
هرچه خواست
برای او حاضر
كنند.
علامه
طباطبائی در
صفحه 74 و 75 کتاب
(اسلام و
احتياجات
واقعی هر عصر)
مينويسد:
"البته
آقايان (يعنی
حکومت ها) با
کمال تيز بينی
نقاط ضعف کار
خود را
ميديدند و
بدست يکعده مزدور
ماده پرست
که
مورد ارادت
عامه مردم
بودند (يعنی
بدست روحانی
نماها) فکر
واقع بينی و
حقيقت شناسی
را از
مغزهايشان (از
مغز مردم)
بيرون
کشيده و با
تزريق و تلقين
يک دسته افکار
سست و واهی و بی
اثر سرگرمشان
نمودند ...
و
اگر احيانا کسی
(يا کسانی) سر
بلند کرده و
با ندای وجدان
نامی از حقايق
قرآن بزبان
ميآوردند
پاسخش
به دم شمشير و
چوبه دار و
شکنجه هائی که
در کنج زندان
های تاريک در
انتظار آنان
بسر ميبرد
موکول ميشد.
اينها
حقايقی است که
هيچ مورخ منصفی
نميتواند
پرده به رويش
بکشد.